foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

Siostry Elżbietanki

Prowincja Poznańska

Niezbędnik duchowy

Wyszukiwarka

Polish Arabic Czech Danish English Georgian German Hungarian Italian Lithuanian Norwegian Portuguese Russian Spanish Swahili Swedish Ukrainian Vietnamese Yiddish

Ukraina

godło Ukrainyflaga UkrainySiostry Elżbietanki

Сестри Святої Єлизавети

вул. Дворцова 50/46
м. Кіровоград 25 006
Україна
дом.тел.:(0038)05522-22-45-67
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Założ. 3.9.1999 r. Dom pod wezwaniem św. Elżbiety.
Działalność:          Katechizacja, pomoc chorym, biednym i samotnym, praca z dziećmi biednymi, troska o kościół parafialny.


Сестри Святої Єлизавети
вул. Садова 54 а
м. Іллічівськ
Одеська обл. 68 004
Україна
дом.тел. : (0038) 04868-57-150
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.


Siostry Elżbietanki
Сестри Святої Єлизавети
вул. Клюсівська 30
м. Червоноград
Львівська обл. 80 103
Україна 
тел. дом.: (0038) 032 49-3-84-70


Witryna internetowa

http://www.elzbietankiukraina.org


 

H I S T O R I A

Kirowograd - 1999 r.

Pierwsza placówka na Ukrainie powstała w 1999 r. w Kirwogradzie. Posługa w owym państwie wymaga oddania i poświęcenia, łączy się też z koniecznością stawiania czoła wielu trudnościom i ponoszeniem wielu wyrzeczeń. Siostry każdego dnia spotykają tu Chrystusa cierpiącego, samotnego, znieważonego, wyszydzonego. Spotykają Go w drugim człowieku żyjącym często na skraju ubóstwa, w człowieku samotnym, niejednokrotnie niekochanym, odrzuconym przez społeczeństwo.

Kirwograd jest 250 000 tysięcznym miastem wojewódzkim położonym w centralnej części Ukrainy. Wśród kościołów obrządku wschodniego znajduje się jedyny kościół katolicki w Kirowogradzie, który tworzy dekanat z przynależącą do niego parafią w Hajworonie.
Ciekawostką jest, że Kirwograd niegdyś nosił nazwę Elizawetgrad, na cześć czczonej w kościele prawosławnym św. Elżbiety – matki Jana Chrzciciela. Rząd rosyjski, nie zważając na protesty kozaków Zaporoża zbudował fortecę pw. św. Elżbiety (1754). Naokoło owej fortecy powstało miasto Elizawetgrad (1775), nowa nazwa miasta Kirowograd, nadana była w roku 1939.
W styczniu 1999 r. Jego Eminencja Ksiądz Biskup Jan Olszański-ordynariusz Diecezji Kamieniecko-Podolskiej zwrócił się z prośbą do naszej ówczesnej Matki Generalnej M. Margarity o posłanie choćby dwóch sióstr w celu podjęcia posługi charytatywno-apostolskiej. Ową prośbę Ksiądz Biskup ponowił podczas swej wizyty Ad limina w Rzymie tego samego roku w marcu. W maju tegoż roku siostry prowincjalne z Polski: siostra M. Józefa i siostra M. Mieczysława, udały się do Kirwogradu w celu zorientowania się w możliwościach założenia tam placówki i w charakterze posługi, jaką siostry miałyby pełnić.
Widząc ogromne potrzeby ewangelizacyjne na ziemi ukraińskiej Matka Generalna M. Margarita bez wahania zgodziła się na powstanie nowej placówki na Ukrainie. Termin wyjazdu sióstr został ustalony na 3. 09. 1999r.
Na nowe miejsce swej elżbietańskiej posługi siostry udały się wraz z Matką Generalną. Zostały przywitane zgodnie ze zwyczajem korowajem i kwiatami. Ludność ukraińska okazywała siostrom w różnoraki sposób radość z powodu ich przyjazdu. Ich obecność była dla mieszkańców Ukrainy, a szczególnie Kirwogradu nową nadzieją i Bożym błogosławieństwem dla odradzającej się wiary.

Kościół katolicki na Ukrainie przez ok. 70 lat był prześladowany, niszczono jego struktury, jedność, świętość. Wielu ludzi zagubiło drogę do Pana Boga, ale nadal są tacy, którzy tej drogi poszukują. Niejednokrotnie jednak z powodów braków finansowych lub zdrowotnych, nie mogą dojeżdżać do oddalonego nieraz o kilkadziesiąt kilometrów kościoła. W miarę możliwości kapłani, wraz z siostrami, starają się wychodzić na przeciw potrzebom tutejszych katolików, dojeżdżając do domów prywatnych lub wynajętych pomieszczeń, w których sprawowana jest Najświętsza Eucharystia.

Zakres zadań sióstr powiększał się w miarę czasu, zdobywanych doświadczeń i możliwości. W pierwszej kolejności swą troską siostry objęły kościół parafialny, rozpoczęły katechizację dzieci, młodzieży, osób starszych. Zaczęły wydawać obiady dla biednych, rozdawać odzież otrzymywaną od naszych sióstr z Polski i Niemiec. W zakres działalności doszła dodatkowo praca ambulatoryjna. Także z czasem otwarły się możliwości dojścia do Domów Dziecka i Domów Starców. Kirowogradzkie elżbietanki starają się tworzyć rodzinną atmosferę, pomagając każdemu, kto zwraca się o przyjście z pomocą. Pracują z dziećmi i młodzieżą, która chętnie i prężnie włącza się w życie parafii.

Żyjąc duchem naszj Patronki, żywimy nadzieję, że choć cząstka naszego wkładu w odbudowę Kościoła na ziemii ukraińskiej, wyda owoc w nowych powołaniach do naszego Zgromadznia.

Tarwijsk – 2003 r.
Drugą placówką na terenie Ukrainy założoną 27.03.2003 roku jest Tawrijsk oddalony o ok. 300 km, od Kirowogradu. Tawrijsk to mała miejscowośc położona malowniczo nad rozłożystym Dnieprem, który tworzy ogromny zalew nazywany Morzem Kachowskim.

Posługa, jaką podejmują siostry jest przybliżona do tej, jaką pełnią siostry w Kirowogradzie. Posługujemy wśród ludzi chorych, starszych, samotnych, dzieci i młodzieży, Staramy się nieść im radość i miłość czerpiąc siły do posługi z Najświętszego Serca Pana Jezusa. Wpatrując się w przykład naszej patronki św. Elżbiety i naszych Założycielek staramy sie naśladować ich miłość samarytańską idąc do chorych by w ich domach nieść im pomoc duchową, fizyczną i materialną, dbając o porządek, robiąc zakupy, i we wspólnej modlitwie prosząc Pana Boga o ulgę w cierpieniu i potrzebne łaski. Posługując w parafialnej świetlicy dla dzieci, do której przychodzą dzieci z różnych wyznań staramy się dać im, choć odrobinę ciepła miłości, których nie otrzymują w domu rodzinnym i ukazać, że są ukochanymi dziećmi Boga, poprzez wspólną zabawę, modlitwę, odrabianie lekcji i prace porządkowe staramy się wpajać im chrześcijańskie wartości. Naszą troską otaczamy również młodzież organizując rekolekcje czy też wyjeżdżając na różne spotkania młodzieżowe.

Staramy się sie być tam gdzie jest potrzeba. Również przygotowujemy ludzi starszych do sakramentów świętych i prowadzimy spotkania dla wspólnoty Żywego Różańca i dla kobiet by poprzez oddziaływanie na rodziny odbudowywać wiarę w ludzkich sercach i miłość do Jezusa. Nasze posługiwanie w parafii jest związane również z licznymi wyjazdami i dojazdami na wioski oddalone niekiedy o 120 km. od miejsca zamieszkania no cóż /dziś i jutro musisz być w drodze.../ Nasze życie to pielgrzymka do Domu Ojca, więc i te wyjazdy przyjmujemy z radością i wdzięcznością by i tam ludziom nieść Chrystusa.

Iliczewsk – 2006 r.
Niedawno powstała na Ukrainie jeszcze jedna nasza placówka – w Iliczewsku. Na początku 2006 r. Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Bronisław Bernadzki, ordynariusz diecezji odesko – symferopolskiej, zwrócił się do Matki Generalnej M. Samueli, z prośbą, aby nasze siostry podjęły posługę charytatywno – apostolska w nowo powstałej parafii w Ilczewsku.

Misje to szczególne wezwanie, jakie podejmuje nasze Zgromadzenie. Staramy się odpowiadać  na nie z pełnym zaangażowaniem. Potrzeba jednak coraz więcej serc otwartych na Boży głos. Pan Bóg woła. Jest jeszcze tyle do zrobienia, potrzeba tylu rąk do pracy. Warto poświęcić wszystko dla Jego chwały. Warto ofiarować ostatnie siły. Najpiękniejszą nagrodą jest On sam i Jego wyciągnięte ręce czekające nieustannie, aby nas objąć.

Paragwaj

godło Paragwajuflaga ParagwajuPodczas naszego pobytu (1-8 lipca br.), dzięki ogromnej życzliwości Ojców Franciszkanów Conv., którzy posługują w Paragwaju, a konkretnie w stolicy kraju w Asuncion, mogłyśmy załatwić wiele ważnych spraw związanych z przyszłą posługą naszych Sióstr w tym kraju. Placówka - otwarta dnia 2 lipca br. - powstała jako wotum wdzięczności Bogu za dar beatyfikacji naszej Matki Marii Luizy Merkert. PARAGWAJ graniczy na północy z Boliwią, na wschodzie z Brazylią, na południu i zachodzie z Argentyną. Stolica Paragwaju - Asuncion jest położona nad rzeką Paragwaj, jest to jedno z najstarszych miast w Ameryce Południowej, jest też najstarszą hiszpańską osadą położoną na wschód od Andów.

 

Miasteczko Guarambare, miejsce przyszłej posługi naszych Sióstr znajduje się w odległości 30 km od stolicy kraju. Wraz z Matką Generalną do Paragwaju udały się Siostra M. Elisabet (S.M. Elżbieta Grzymska) z prowincji poznańskiej, która objęła obowiązki przełożonej domu, Siostra Maria (S.M. Ancilla Wiśniewska z prowincji wrocławskiej i Siostra M. Ewa (S.M. Wanda Sańka) z prowincji toruńskiej. Siostry do pracy misyjnej przygotowywały się przez rok czasu w Centrum Misyjnym w Warszawie. W ostatnich dniach czerwca przyjechały do Rzymu i stąd dnia 1 lipca br. udałyśmy się do Paragwaju. Następnego dnia tj. 2 lipca w kaplicy Ojców Franciszkanów Siostry Misjonarki powierzając siebie i przyszłą posługę Dobremu Bogu, odmówiły Akt poświecenia się Najświętszemu Sercu Jezusowemu, Akt oddania się Niepokalanemu Sercu Maryi oraz Litanię do bł. Marii Luizy.
W czasie ubiegłorocznej wizyty w Paragwaju, został wybrany dom, gdzie nasze misjonarki miały zamieszkać. Niestety, jego właściciel po jakimś czasie stwierdził, że domu nie sprzeda. Zostałyśmy więc bez „dachu nad głową”, ale zawierzając wszystko Bożej Opatrzności, jechałyśmy pełne ufności, że z Bożą pomocą znajdziemy dom lub teren pod jego budowę dla naszych Sióstr misjonarek. Dziś widzimy, że było to opatrznościowe. W czasie naszego tegorocznego pobytu kupiłyśmy teren w dzielnicy stosunkowo ubogiej, na którym w najbliższych miesiącach zostanie wybudowany dom dla Sióstr oraz dom socjalny tzn. planujemy w nim otworzyć ambulatorium i ochronkę dla dzieci. Poza tym Siostra M. Ewa rozpocznie już niedługo pracę w redakcji Rycerza Niepokalnej. Siostry na czas budowy domu, dzięki życzliwości Ojców Franciszkanów, będą mogły zamieszkać w ich domu formacyjnym. W międzyczasie Siostry rozpoczęły intensywny kurs języka hiszpańskiego, a w przyszłości będą uczyły się również języka guarani, którym posługuje się większość ludzi. Jesteśmy bardzo wdzięczne Ojcom Franciszkanom za wszelką pomoc, cenne rady, wskazówki w podejmowaniu koniecznych decyzji dotyczących otwarcia naszej pierwszej placówki w Paragwaju.
Podczas naszej kilkudniowej wizyty miałyśmy możliwość zasięgnięcia szczegółowych informacji odnośnie przyszłej pracy misyjnej naszych Sióstr i zorientowania się w wielkich potrzebach tamtejszego Kościoła. Posługę duszpasterską w Guarambare pełni O. Marek OFMConv., Polak, który przedstawił nam sytuację i wielkie potrzeby parafii, do której należy 8 kaplic w okolicy. Przy parafii jest też szkoła katolicka prowadzona przez Ojców Franciszkanów. Diecezja, do której należy parafia liczy 1 mln mieszkańców, 17 parafii i 40 księży. Nasze Misjonarki mogły się przekonać, że pracy nie będzie im brakować. Widząc tak wielkie potrzeby, jesteśmy przekonane, że pomimo braków personalnych, w duchu św. Elżbiety i Matek Założycielek, powinniśmy służyć tam w tym dalekim kraju wszystkim potrzebującym bez względu na stan, wyznanie, narodowość.
Ufamy, że nasze Siostry Misjonarki-pionierki szybko zaklimatyzują się w nowej rzeczywistości i cieszyć się będą życzliwością tamtejszej społeczności. Życzymy im szczególnej opieki, sił, odwagi i błogosławieństwa Bożego, aby z radością i nadzieją  świadczyły o miłości miłosiernej Boga. Zapewniamy też Drogie Siostry o naszej pamięci modlitewnej.

 

Siostra M. Paula Zaborowska

Kazachstan

godło Kazachstanu flaga KazachstanuAtyrau:

Siostry Elżbietanki

Avangard 3/34 a 
060009 Atyrau
Kazachstan

Tel./Fax + 7 (7122) 283696  

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Uralsk:

Siostry Elżbietanki

Mikrorajon Żenis, dom 21/10-11

090014 Uralsk

Kazachstan

Tel./Fax: +7 (7112) 256618

E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Siostry Elżbietanki w Uralsku Placówka Sióstr Elżbietanek w Uralsku

W czasie beatyfikacji założycielki zgromadzenia Sióstr Elżbietanek Marii Luizy Merket 30 września 2007 r. matka generalna naszego zgromadzenia Samuela Werbińska ogłosiła, że wotum za tę beatyfikację będzie otwarcie nowych placówek w Paragwaju i Kazachstanie. Od samego początku planowane było otwarcie dwóch domów w Apostolskiej Administraturze w Atyrau. Najpierw 22 sierpnia 2008 r. została otwarta placówka w Atyrau. Potem, stosunkowo szybko, bo już jesienią ubiegłego roku zaczęliśmy wspólnie szukać w Uralsku możliwości zakupu mieszkania dla sióstr, aby w tym mieście otworzyć nasz drugi konwent. Udało się to nadspodziewanie szybko: niedaleko kościoła w Uralsku została zakończona budowa nowego domu i na czwartym piętrze jedno pozostało jeszcze wolne mieszkanie. Uznaliśmy to za znak dany z wysoka i rozpoczęliśmy szybka starania o znalezienie środków na zakup i dokonanie wszystkich formalności. Etap ten zakończył się pod koniec 2008 roku.

 

Zakupiliśmy mieszkanie w stanie surowym. Trzeba je było nieco przebudować dostosowując do potrzeb sióstr, i wykończyć. Szczególne słowa podziękowania należą się w tym momencie proboszczowi w Uralsku ks. Janowi Treli, który wykorzystując doświadczenie nabyte w czasie budowy kościoła w Uralsku był dla nas nieocenioną pomocą. Bardzo dużo potu wylali przy pracach wykończeniowych wolontariusze: Przemysław Wieczorek i Tomasz Lukacz oraz kleryk Jurij Lublianiec. Dzięki zaangażowaniu wszystkich stało się możliwe wykonanie wszystkich prac przed przyjazdem sióstr.

 

26 września 2009 r. niemalże w rocznicę beatyfikacji naszej założycielki bp Janusz Kaleta poświęcił kaplicę i mieszkanie sióstr. Pracę w Uralsku rozpoczęła siostra Zyta, która po rocznym zbieraniu doświadczeń w Atyrau została przełożoną oraz siostra Kryspina, która dołączyła w sierpniu do naszego kazachstańskiego grona.

 

Z wdzięcznością za Boże błogosławieństwo w naszych dotychczasowych działaniach w Kazachstanie, prosimy wszystkich o modlitewne wsparcie, by dzięki Bożej pomocy nasza praca mogła przynosić obfite owoce, aby nie zabrakło robotników w Winnicy Pańskiej na zachodzie Kazachstanu.

 

 

 

 

Historia utworzenia domu w Atyrau

Na początku roku 2007 bp Janusz Kaleta zwrócił się do władz naszego Zgromadzenia z prośbą o utworzenie w Atyrau nowej placówki  Sióstr Św. Elżbiety. 1 czerwca 2007 r. Dekretem Ojca Świętego Benedykta XVI, uznającym cudowne uzdrowienie przypisywane wstawiennictwu Służebnicy Bożej Marii Merket, rozpoczęły się przygotowania do jej beatyfikacji. Matka Generalna Samuela Werbińska postanowiła otworzyć dwie nowe placówki misyjne w Kazachstanie i Paragwaju jako votum za beatyfikacje.

 

22 sierpnia pracę na kazachstańskiej ziemi rozpoczęły trzy siostry elżbietanki: s. Filipa, s. Zyta i s. Weronika. Jesteśmy ogromnie wdzięczne za pozwolenie na otwarcie w domu sióstr kaplicy pod patronatem bł. Marii Luizy Merket. Ufamy, że rozpoczęte  przez nas dzieła wydadzą dobre owoce, przynosząc chwałę Kościołowi jak i błogosławieństwo dla rozpoczętych posług w  parafii.


Pragniemy wyrazić podziękowanie za zaproszenie do pracy misyjnej bp Administratury w Atyrau Januszowi Kalecie i parafianom za miłe przyjęcie. Prosimy o wsparcie modlitewne, abyśmy wykorzystały wszystkie łaski jakimi Pan nas będzie darzył i mogli dotrzeć do wszystkich potrzebujących oraz oczekujących naszej pomocy.

Litwa

godło Litwyflaga LitwyZgromadzenie Sióstr Św. Elżbiety
Šv. Elzbietos Seserų Kongregacija
J. Pabrĕžos g. 1, 46306 KAUNAS
tel.fax. 0037037420539
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
http://www.elzbietietes.lt/

Założ. 1992 r. Dom pod wezwaniem św. Elżbiety.
Działalność:   Opieka w naszym domu nad osobami starszymi, katechizacja, pomoc kobietom, które stały się ofiarami przemocy.


Zgromadzenie Sióstr Św. Elżbiety
Šv. Elzbietos Seserų Kongregacija
62146 ALYTUS
tel. 0037031553244  mob. tel. +37869807756
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Założ. 2005 r.    Dom pod wezwaniem św. Józefa.
Działalność:       Katechizacja, pomoc przy parafialnym Caritasie.


H I S T O R I A

Siostry Elżbietanki zaczęły pielęgnację chorych na Litwie w 1924 r. Jednak wybuch II wojny światowej i czas reżimu komunistycznego spowodował zamknięcie wielu placówek. Kościół był wtedy w bardo trudnej sytuacji. Siostry na Litwie chcąc nadal posługiwać w duchu charyzmatu naszego Zgromadzenia i być świadkami miłości zmuszone były mieszkać osobno, nie mogły też nosić stroju zakonnego. Ze względu na bezpieczeństwo, siostry nie wiedziały nawet wzajemnie o swoim istnieniu.

Kowno - 1992 r.
Na Litwie mamy obecnie dwie placówki, w Kownie i w Alytus. Kowno leży w środkowej części Litwy. Dom sióstr, który odzyskały po 50 latach w 1992 r. znajduje się na przedmieściach.

Ważnym zadaniem sióstr początkowo było budowanie życia wspólnotowego po tak długim okresie życia w ukryciu. Od początku też zaczęły obejmować opieką najbardziej potrzebujących – starszych, chorych, samotnych. Siostry odwiedzają ludzi chorych mieszkających nieraz w bardzo złych warunkach, dbają, aby nie odeszli z tego świata bez przyjęcia sakramentów. Otaczają opieką i troską osoby starsze w ich domach. Utrzymują również kontakt z dziećmi i młodzieżą. Prowadzą katechezy w szkołach i przedszkolach, uczą dzieci śpiewu, organizują wieczorki religijne.

Od 6 lipca 1995 r. siostry prowadzą w swym domu dom dla osób starszych. Podopieczni sióstr mają nie tylko zapewniony dach nad głową, ale i opiekę duchową oraz materialną. Do domu sióstr przychodzą często przedszkolaki, aby umilać czas mieszkającym tam ludziom starszym i schorowanym  jednocześnie wnosząc w ich życie dużo radości, pokoju i nadziei.

Od października 1996 r. siostry rozpoczęły apostolstwo więzienne. Posługa wśród więźniów i młodocianych przestępców przynosi ogromne owoce.    Siostry organizują też spotkania parafialne, spotkania dla młodzieży szkolnej w swoim domu, dni skupienia dla młodych dziewcząt, rekolekcje, spotkania w szkole dla uczniów i nauczycieli z racji uroczystości i świat narodowych.

Pan Bóg błogosławi posłudze sióstr na Litwie. Świadczy o tym m. in.  zainteresowanie, jakim cieszy się nasza posługa wśród młodych litewskich dziewcząt, a także stosunkowo liczne rodzime litewskie powołania. Kandydatki rozpoczynają formację postulatem w naszym domu na Litwie, a nowicjat i juniorat odbywają w Polsce przygotowując się tam do przyszłej posługi apostolskiej na ziemi litewskiej.

Alytus - 2005 r.
Drugą placówką, w której posługują nasze siostry jest Alytus. Dom sióstr wymaga remontu, dlatego na razie mieszkają u pewnej rodziny, która wyjechała do Ameryki. Owa rodzina, kiedy dowiedziała się, że siostry pragną rozpocząć posługę w Alytus z radością oddała im pod opiekę swój dom, obdarzając siostry zaufaniem i oddając do dyspozycji całe wyposażenie.

Siostry są bardzo zaangażowane w życie apostolskie. Prowadzą świetlicę Caritasu, gdzie wydają codziennie posiłek dla biednych dzieci. Katechizują dzieci i młodzież, prowadzą małą scholę przy parafii i w miarę możliwości, czasu i sił pomagają przy kościele.

Ogromnym świadectwem posługi sióstr na Litwie są słowa Księdza Biskupa, które wypowiedział podczas Jubileuszu 25 rocznicy ślubów zakonnych siostry Przełożonej M. Jolenty, w których podkreślił jak ważne znaczenie ma dla Kościoła posługa sióstr zakonnych. Powiedział, że osoby konsekrowane bardzo często wykonują swoją pracę w ukryciu, bez hałasu, bez rozgłosu, bez reklamy, w prostocie serca ofiarując wszystko Bogu.

Ziemia Święta

Ziemia ŚwiętaSiostry Elżbietanki
El. Batikh 1; P.O. Box 20256;
JERUSALEM  -  Old City  ISRAEL
tel. 0097226282017  fax 0097226284835
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
http://elzbietankijerozolima.com/

Założ. 1931 r.  Dom Polski (Stary)
Działalność:     Hospicjum dla pielgrzymów, ambulatoryjna opieka nad chorymi.


Siostry Elżbietanki
Hahoma Hashelishit  St. Musrara Quarter, P.O. Box 277;
JERUSALEM 8  ISRAEL
tel. 0097226285916  fax 0097226288652
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Założ. 1940 r.  Dom Polski  (Nowy)
Działalność:     Hospicjum dla pielgrzymów.


Siostry Elżbietanki
Mount of Olives  P.O. Box 20054
JERUSALEM  ISRAEL
tel. 0097226288221 fax 0097226272291
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Założ. 1971 r.  Dom Pokoju  (Home of Peace)
Działalność:     Sierociniec dla dzieci arabskich (prowadzony od 8.12.1967 r.)


H I S T O R I A

Jerozolima – 1931 r.

W tym mieście nasze siostry starają się żyć słowami Pana Jezusa: „Miłujcie się wzajemnie tak, jak Ja was umiłowałem”. Siostry poprzez umiłowanie Pana Boga, modlitwę, czyn pełniony w pokorze, cichości, bez hałasu i rozgłosu starają się kochać i uczyć tej miłości wszystkich napotkanych każdego dnia.

Pierwsze siostry przybyły do Ziemi Świętej 25 marca 1931 r., które zostały posłane przez Matkę M. Stanisławę Dankowską ówczesną Przełożoną prowincji poznańskiej w odpowiedzi na prośbę Jego Eminencji Księdza Kardynała Prymasa Polski Augusta Hlonda. Siostry miały prowadzić „Dom Polski” kupiony w 1908 r. przez Księdza Marcina Pinciurka w starej części Jerozolimy. Najistotniejszym i podstawowym zadaniem miało być udzielanie opieki i schronienia przybywającym do Jerozolimy polskim pielgrzymom.
Po przyjeździe do Jerozolimy siostry zastały dom w zupełnej ruinie.  Brakowało okien, drzwi, podłóg, instalacji wodnej i elektrycznej. Jednak nie zniechęciło ich to. Z głęboką ufnością w Boża pomoc doprowadziły dom do stanu używalności, nadając mu przyzwoity wygląd zewnętrzny i wewnętrzny. Przekształciły go na dom zakonny i utworzyły w nim hospicjum dla pielgrzymów. Z czasem zaczęły przyjmować pątników udzielając im pomocy i schronienia. W latach 1939 – 1946 dom był też schronieniem dla wojska i uchodźców z Polski. Siostry prowadziły ochronkę dla dzieci emigrantów i z pomocą arabskich dziewcząt przygotowywały codziennie obiady dla osób rozmieszczonych w różnych punktach Jerozolimy. Katechizowały, przygotowywały dzieci i młodzież do przyjęcia sakramentów. Za przykładem naszych Matek Założycielek udzielały także pomocy ambulatoryjnej i przyjmowały chorych w urządzonej w domu przychodni. Do dziś siostry prowadzą w Starym Domu Polskim punkt ambulatoryjny, udzielają pomocy najuboższym, także w ich domach i prowadzą hospicjum dla pielgrzymów.

Jerozolima - 1941 r.

Dwadzieścia lat później 21 grudnia 1941 r. poświęcony i oddany do użytku został drugi dom w Jerozolimie „Nowy Dom Polski”. Podobnie jak remont „Starego Domu Polskiego” tak i budowa nowego domu wiązała się z wieloma przeszkodami i trudnościami. Jednak i to nie odebrało siostrom chęci i zapału. Motywacją była narastająca liczba uchodźców, dla których brakowało już miejsca w poprzednim domu. W „Nowym Domu Polskim” siostry otworzyły przychodnię, kuchnię oraz przedszkole. Przyjmowały na rekonwalescencję rannych żołnierzy i w miarę możliwości, jeżeli pozwalały na to warunki, gości. Dom przez pewien czas po II wojnie światowej służył też jako szpital. 
Ogromne cierpienie i ból przyniosły siostrom wydarzenia roku 1948, kiedy to pod eskortą wojska musiały opuścić dom. Dopiero po dwóch latach otrzymały pozwolenie na powrót. Jednak przez ten czas dom został zupełnie zdewastowany. Z dobrze wyposażonego budynku, posiadającego salę operacyjną, aptekę, ambulatorium pozostały ruiny. Nie było okien, drzwi nie mówiąc już o jakichkolwiek sprzętach. Widok był tak straszny, że można było się załamać, jednak ówczesna siostra Przełożona M. Augustyna Skibińska w prostocie, wierząc w Bożą łaskę i całkowicie ufając Panu Bogu wyszła na ulicę i spod gruzów powojennych wyciągała drzwi, okna, szafy, które wyniesione były na barykady, aby urządzić dom w taki sposób, żeby zapewnić siostrom bezpieczne miejsce do modlitwy, pracy i odpoczynku. Dom uległ ponownym zniszczeniom w 1967 r. podczas 6 – dniowej wojny. Wymagał kolejnych napraw i remontów. Istnieje on jednak do dziś, siostry obecnie zajmują się opieką nad pielgrzymami.
Siostry starają się, aby wszyscy odwiedzający Ziemię Świętą pielgrzymi czuli się dobrze. Każdego dnia starają się, aby ich posłudze towarzyszył duch Ewangelii.  Opiekują się zresztą nie tylko pielgrzymami, ale także innymi osobami przybywającymi do Jerozolimy. Dbają o potrzeby duchowe Polaków, którzy przypadkowo znaleźli się w Izraelu. Także siostry z „Nowego Domu” przez dwa lata były duchowymi opiekunkami robotników budujących kilometrowy tunel w Har–Gilo w pobliżu Betlejem; robotnicy mogli uczestniczyć we Mszy św. w sobotę, gdyż niedziela była dla nich dniem pracy.
Siostry w Jerozolimie wspierają również pomocą dziewczęta z Europy posługujące jako wolontariuszki w hospicjach i organizacjach dobroczynnych.

Jerozolima - 1967 r.

W roku 1967 po sześciodniowej wojnie powstała trzecia placówka naszych sióstr w Jerozolimie. W wyniku wojen coraz więcej dzieci traciło rodziców. Siostry przejęte ich losem postanowiły utworzyć Sierociniec, który otrzymał nazwę „Dom Pokoju”. Siostry początkowo wynajęły mały dom u stóp Góry Oliwnej gdzie zaopiekowały się kilkorgiem dzieci. Droga do powstania sierocińca była bardzo długa i trudna. Siostry napotykały wiele przeszkód. Jednak w 1973 r. rozpoczęto budowę istniejącego do dziś „Home of Peace” – „Dom Pokoju”, w którym wiele dzieci znalazło miłość, ciepło i troskę.
Inny charakter ma więc posługa sióstr w Domu na Górze Oliwnej. Siostry bowiem prowadząc Sierociniec starają się dla tych dzieci wszystkim, by zapewnić im to, czego potrzebują, a przede wszystkim każdego dnia dają im miłość, czułość, zainteresowanie. Dbają zarówno o ich stan fizyczny jak i duchowy. Pomagają też dorastającym dziewczętom. Wspierają także biednych znajdujących się w okolicach „Domu Pokoju” oraz z miejscowości, z których pochodzą dzieci zamieszkujące w Sierocińcu.

Historia powstania placówek w Jerozolimie była bardzo burzliwa, pełna trudności, cierpień. Jednak wszystko to siostry pokonały czerpiąc siły u stóp Tabernakulum. Siostry dawały i dają każdego dnia świadectwo miłości swoim życiem, swoją postawą i całkowitym umiłowaniem Pana Boga.

Dar serca

Jesteś tutaj

154653
DziśDziś988
WczorajWczoraj883
Ten tydzieńTen tydzień1800
Ten miesiącTen miesiąc18432
Wszystkie dniWszystkie dni1546532


Copyright © 2019 Siostry Elżbietanki Prowincja Poznańska Rights Reserved.