foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

Siostry Elżbietanki

Prowincja Poznańska

„Pan jest blisko, nie zasmucajcie Go.”
św. Elżbieta

Niezbędnik duchowy

Wyszukiwarka

Polish Arabic Czech Danish English Georgian German Hungarian Italian Lithuanian Norwegian Portuguese Russian Spanish Swahili Swedish Ukrainian Vietnamese Yiddish

Z historii prowincji

 

„DOM PROWINCJALNY”
61-878 POZNAŃ, ul. Łąkowa 1

Archidiecezja poznańska, pow. poznański, woj. wielkopolskie

tel. 0048 / 61 / 852-46-48 i 851-85-75
fax 0048 / 61 / 851-85-73
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
www: elzbietankipoznan.pl

 


15 lipca 1871 r. – Przełożona Generalna, Matka Maria Merkert, na prośbę Ks. Dziekana Kesslera, popartą przez ówczesnego Ks. Arcybiskupa Ledóchowskiego, przysłała trzy Siostry elżbietanki do Poznania. Wpatrzone w świetlaną postać swej Wielkiej Patronki św. Elżbiety i przykład Matek Założycielek, rozpoczęły w Poznaniu samarytańską służbę dla ubogich i cierpiących. Początkowo zamieszkały u sióstr Urszulanek na ul. Młyńskiej, a po kilku miesiącach w małym, wynajętym domku przy ul. Za Bramką.

W 1875 r. – w okresie „Kulturkampfu” – przeprowadziły się do opustoszałego klasztoru Sióstr Karmelitanek przy ul. Wieżowej.

W listopadzie 1883 r. – Siostry zakupiły plac pod budowę domu przy ul. Łąkowej, na którym stał mały domek robotniczy.

W listopadzie 1884 r. – po poświęceniu kamienia węgielnego rozpoczęło budowę. Siostry pomagały przy budowie, mimo wyczerpującej pracy wśród chorych, ubogich dzieci.

29 sierpnia 1885 r. – Siostry wprowadziły się do ukończonego II piętrowego domu przy ul. Łąkowej.

1 października 1885 r. – Ks. Kurator Kessler dokonał poświęcenia domu i kaplicy.

1908 r. – rozpoczęto budowę szpitala.

1909 r. – poświęcenie i oddanie do użytku pierwszej części budynku szpitalnego.

1910 r. – chorych stale przybywało, toteż odbudowano skrzydło szpitala i podwyższono klasztor o jedno piętro. Powiększono też kaplicę – w głąb ogrodu. Prace te ukończono w 1913r.

11 stycznia 1913 r. – powstanie Prowincji Gnieźnieńsko-Poznańskiej.

Od 1920 r. – zorganizowano Szkołę Pielęgniarską dla Sióstr na terenie szpitala.

1 września 1928 r. – otwarcie i prowadzenie (do 1939 r.) „Prywatnej Szkoły Przygotowawczej Żeńskiej przy Zakładzie Dobroczynnym św. Elżbiety” w Poznaniu ul. Łąkowa 4b.
Oprócz pracy w szpitalu Siostry prowadziły na terenie Poznania: pięć przedszkoli i pracowały w „Ochronkach magistrackich” – w dzielnicach zamieszkałych przez bezrobotnych – tam też starały się o dożywienie dzieci i o odzież dla nich. Stale były wytypowane Siostry, które otaczały opieką ubogich i opuszczonych chorych w ich domach.

W 1930 r. – dobudowano skrzydło domu przy drodze do kościoła p.w. Bożego Ciała.

Od 1939 r. – okres okupacji niemieckiej. Siostry początkowo internowane w domu – wywiezione w kilku transportach do obozu w Bojanowie, inne w rozproszeniu, a mała grupka pozostawiona do prac w zajętym szpitalu.

23 lutego 1945 r. – wyzwolenie Poznania, lecz dom i szpital zajęło wojsko radzieckie.

19 listopada 1945 r. – po wyjeździe wojska radzieckiego – powrót Sióstr, porządkowanie zdewastowanych pomieszczeń i urządzenie na nowo szpitala.

Od 10 stycznia 1946 r. – zaczęto przyjmować chorych. Zorganizowano oddziały: chirurgiczny, wewnętrzny, laryngologiczny, ginekologiczny, oczny i dziecięcy (razem 220 łóżek). Urządzono też poliklinikę chirurgiczną i laryngologiczną (przy ul. Łąkowej 4a i 4b).

Od 1946 r. – oprócz pracy w szpitalu, w poliklinikach, poświęcały się Siostry pracy wychowawczej w przedszkolu parafialnym przy ul. Strzeleckiej, katechizowały dzieci szkolne, pełniły funkcje organistki w kościele pw. Bożego Ciała, prowadziły szwalnię przy Poznańskim Okręgu „Caritas” (dla 100 dziewcząt), pracowały w kancelariach parafialnych (2 parafie), w Poznańskiej Kurii Metropolitalnej oraz pielęgnowały chorych w ich własnych mieszkaniach.

3 października 1949 r. – gdy szpital doprowadzono do rozkwitu Zarząd Miejski protokołem zdawczo-odbiorczym przejął szpital w bezpłatne użytkowanie. Szpital otrzymał nazwę „Szpital Miejski nr 2”. Zatrudnione w nim (54) Siostry zaczęto stopniowo zwalniać z pracy.

18 października 1950 r. – szpital został przejęty przez Urząd Bezpieczeństwa (UB) do swego wyłącznego użytku. Urządzenia szpitalne rozwieziono do innych szpitali poznańskich. Pozostałe Siostry przeszły do pracy w „Szpitalu Miejskim nr 2”, przy ul. Samuela Engela 13, a w 1962 r. wszystkie zwolniono z pracy.

W 1950 r. – przedszkole parafialne przy ul. Strzeleckiej 40 prowadzone przez Siostry, przejął Zarząd Przymusowy Zrzeszenia „Caritas” – Siostry kontynuowały nadal prace wychowawczą.

W 1954 r. – Siostry z tego domu objęły ponadto pracę w dwóch przedszkolach „Caritas” – przy ul. Szamarzewskiego i Przybyszewskiego. Oprócz przedszkoli Siostry prowadziły i nadal prowadzą punkt katechetyczny dla dzieci przedszkolnych (tzw. „Przystań dziecięcą”) przy parafii Bożego Ciała.
Od 1952 – 1958 r. – trzy Siostry dojeżdżały do parafii pw. św. Michała Archanioła i pracowały w charakterze Siostry parafialnej, kancelistki biurowej i zakrystianki.

Od 1956 – 1958 r. – cztery Siostry uczyły religii w trzech szkołach.

W latach 1961 – 1962 r. – na zarządzenie władz odgórnych usunięto całkowicie Siostry pracujące jeszcze w instytucjach:
· wszystkie wychowawczynie z przedszkoli, które po „Caritasie” przejął Wydział Oświaty;
· Siostry instruktorki – po zamknięciu „Społecznego Warsztatu Szkolenia i Pracy „Caritas”;
· Siostry pielęgniarki – ostatnie, pracujące jeszcze w szpitalach.

Zwolnione z pracy Siostry, z konieczności przyjęły inne zajęcia:
· pracę chałupniczą w Spółdzielniach Krawieckich „Bieliźniarz” (do 1969 r.);
· zwiększono liczbę Sióstr pracujących przy parafiach: w katechizacji dzieci – w salkach parafialnych, później w szkołach, prowadzenie Scholi i grup „ERM”; opekunki parafialne, zakrystianki, w kancelariach parafialnych, pranie bielizny kościelnej, stołowanie księży;
· w Muzeum Archidiecezjalnym (do 1968 r.); w Wydawnictwie św. Wojciecha (do 1992 r.); w Kurii Metropolitalnej;
· prowadzenie gospodarstwa domowego w Rezydencjach Biskupich (do 1999 r.);
· wśród chorych – w pielęgnacji ambulatoryjnej;
· w prywatnych laboratoriach (do 1977 r.).

Od 1968 r. – Siostry rozpoczęły prace w Państwowym Zakładzie dla Przewlekle Chorych – późniejszy Dom Pomocy Społecznej dla Dorosłych przy ul. Grobla 26.
Z dniem 7 stycznia 1977 r. – nastąpiła zmiana użytkownika szpitala – został przejęty przez Akademię Medyczną – Klinika Onkologii (po 28 latach odmurowano drzwi do kaplicy, by chorzy mogli z niej korzystać).

Od 1991 roku – dwie Siostry pielęgniarki rozpoczęły prace w szpitalu – Klinika Onkologii ul. Łąkowa 1/2 - na oddziale chirurgii i chemioterapii.

W 1999 r. – po długich staraniach Szpital zwrócił Zgromadzeniu dwa pokoje – należące dawniej do klauzury.

Dar serca

Jesteś tutaj

611782
DziśDziś462
WczorajWczoraj968
Ten tydzieńTen tydzień6592
Ten miesiącTen miesiąc17376
Wszystkie dniWszystkie dni611782


Copyright © 2017 Siostry Elżbietanki Prowincja Poznańska Rights Reserved.