Wieczornica Jubileuszowa

Wieczornica Jubileuszowa 100-lecia Prowincji Poznańskiej

Nadszedł długo oczekiwany moment. W piątkowy wieczór, 20 września serca biły nam mocniej. W tonącej w kwiatach kaplicy Domu Prowincjalnego w Poznaniu, rozpoczęliśmy uroczyste Nieszpory ku czci bł. Matki Marii. Potężny śpiew zgromadzonych Sióstr, przepełniony był ogromnym uczuciem wdzięczności wobec Boga.

Nabożeństwu przewodniczył Ks. Bp. Grzegorz Balcerek. Z wypowiedzianych przez Niego słów, szczególnie wyryło nam się w sercach jedno zdanie: „Siostry, Kościół Was kocha”. Kolację spożyliśmy w radosnej atmosferze, w pobliskiej Szkole Podstawowej. Kulminacyjnym punktem dnia była Wieczornica Jubileuszowa. Piękna sala, przygaszone światła, delikatna muzyka zespołu Arete tworzyły niezapomniany klimat. Było to niezwykłe spotkanie z bł. Matką Marią, która z nieba pisała list do wszystkich Sióstr z okazji 100-lecia Prowincji Poznańskiej. Ten jubileuszowy wieczór był pełen pięknej muzyki, wzruszających słów i głębokich przeżyć. Najważniejszym momentem było przekazanie krzyża Jubileuszowego, wykonanego z obrączek zmarłych Sióstr, „co są znakiem wierności. Stopionych razem tak silnie, jak silna jest więź miłości”. Ten szczególny dar Matka Maria złożyła w dłoniach S. Prowincjalnej Kamili. Nie mogło oczywiście zabraknąć wielkiego, jubileuszowego tortu. Wieczór zakończył się radosnym, siostrzanym spotkaniem wśród ciepłych rozmów.

 

List Bł. Matki Marii Luizy Merkert do Sióstr

z okazji Jubileuszu 100 – lecia Prowincji Poznańskiej

(zdania pogrubione są cytatami Matki Marii)

Siostry Elżbietanki, Córki drogie moje

Dziś do Was, jak przed laty, kierują słowa swoje

Razem z Wami Bogu składam uwielbienie

Za powstanie Prowincji Poznańskiej i za jej istnienie

Za te długie lata, przez Pana nam dane

Za wszelkie dzieła przez Siostry podejmowane …

100 lat to długa i piękna droga

A spojrzenie wstecz napełnia nas wdzięcznością wobec Boga

 

Przed laty trzy Siostry do Poznania posłałam

Na nową posługę błogosławieństwo im dałam

A one poszły, by wśród ciemności, biedy i cierpienia

Stać się jasnym świtałem nadziei Chrystusowego zbawienia

I dziś, Córki, nie bójcie się trudu, nie bójcie się kroczyć w ciemnościach nocy

Pamiętajcie, że Bóg nie odmówi nikomu swojej pomocy

I choć serce czasami samotne i zagubione się czuje

To zawsze ufajcie, że Dobry Bóg wszystkim najlepiej pokieruje

 

Przez dziesięciolecia wiele było nędzy, wiele bólu i cierpienia

Wielu było samotnych, oczekujących pocieszenia

Wielu chorych pomocy wyglądało

Dla wielu życie już zbyt ciężkie się stało

Jak wtedy, tak i dzisiaj, pozostawić Wam pragnę jasne przesłanie:

Dobrze czynić, wszystkich kochać w Bogu – to dla Was zadanie

Bo Siostry zawsze były jak dar Boga z nieba

Jak jasny promień dobroci, którego tak potrzeba

Nie szczędziły czasu i sił, by pomóc w potrzebie

Niosły miłość i serce, i dawały siebie

I proszę Was, byście również dzisiaj, z sercami pełnymi miłości

Czyniąc wszystko na chwałę Bożą,

starały się z gorliwością służyć cierpiącej ludzkości

Bo dnia każdego, przez Waszą posługę, Pan wielkich rzeczy dokonywać może

Dobry Bóg, który jest ze wszystkimi, którzy Mu ufają,

teraz znów cudownie pomoże

 

Sam Bóg tak chciał, za Jego wolą Siostry podążały

Gdy przy ulicy Łąkowej szpital budowały

Wysiłek był ogromny, i trudu wiele było trzeba

Lecz One o pomoc wołały do nieba

I wkrótce powstał szpital piękny, nowy

Do przyjęcia wielu chorych i cierpiących gotowy

Najlepsi lekarze, wspaniałe oddziały

Sprzęt nowoczesny Siostry posiadały

A wszystko po to, by ulgę nieść w cierpieniu

By żaden chory nie pozostał w opuszczeniu

Bo dla tych, co idą za Bogiem nie ma spraw zbyt trudnych,

zbyt wielkich przeciwności

Bo pragną oddać Panu wszystkie troski, trudy, cierpienia i radości

Trud jest wielki i wysiłek większy, niż człowiek znieść by mógł

Jednak nie traćcie odwagi i czyńcie co w naszej mocy, a resztę uzupełni Bóg

Każdą, nawet beznadziejną sytuację przemieniajcie miłością

A jeśli już nic nie uczynić możecie,

wtedy przynajmniej módlcie się z ufnością

 

1913 to szczególny rok

W nim władze Zgromadzenia poczyniły ważny krok

Na Ziemiach Wielkopolski nowa prowincja powstała

Zaszczytne miano PROWINCJI GNIEŹNIEŃSKO - POZNAŃSKIEJ otrzymała

Siedziba Prowincji w Poznaniu się mieści

A placówek w Prowincji jest ponad 30

Dziś, po 100 latach, z nieba na ziemie niech dotrze do Was mój głos:

W ręce Ojca złóżcie Wasz przyszły los

Wiem, że w XXI wieku na drodze służby Bożej czekają Was niełatwe zadania

Niech Bóg błogosławi, by wszystkie Siostry

chętnie i z radością wypełniały obowiązki swojego powołania

Pamiętajcie, że na zawsze jesteśmy wiernymi córkami Kościoła Świętego

A obowiązkiem każdej Siostry jest w miarę swoich sił nieustannie dążyć do dobrego

 

Przed laty, pierwsza Przełożona Prowincji,

Matka Hildegarda wielką troskę miała

Dla nowicjatu domu poszukiwała

Budynek przy Łąkowej 1 to wciąż za mało

Dla Sióstr Nowicjuszek coś więcej by się przydało

Jakże Opatrzność Boża cudownie tą sprawę rozwiązała

Siostrom Elżbietankom budynek przy Łąkowej 4 podarowała

Teraz tutaj Siostry Nowicjuszki mieszkały

Pod szczególną opieką św. Józefa duchowo się rozwijały

A Pan patrzył przez lata na to, pełne poświęceni życie

I Szarym Siostrom błogosławił obficie

I młode serce zapalał, i powołania wzbudzał nowe

Tak wzrastały zastępy Sióstr, do służby gotowe

W chorych i cierpiących Chrystusa widziały

I cichą posługą Boga uwielbiały

Przez stulecie Zgromadzenie dokonuje dzieła wielkiego

A Wy macie więcej niż kiedykolwiek powodów,

by dziękować Bogu za cudowną pomoc Jego

 

I dziś, pośród codziennego zabiegania i szarego znoju

Córki moje, przede wszystkim życzę pokoju

Pokój z Bogiem, ze sobą i z bliźnimi niech Waszym udziałem się stanie

NIECH PRZEZ MOJE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO ZSTĄPI NA WAS

I NA ZAWSZE POZOSTANIE

Pan stoi u drzwi, bliskie jest spotkane na progu wieczności

Módlcie się, aby Bóg udzielił Wam łaski modlitwy i czujności

Byście na głos Pana, z radością weszły na weselną ucztę Jego

Abyście się okazały prawdziwymi oblubienicami

naszego Oblubieńca niebliskiego

 

Dusza moja wielce się radowała

Gdy patrzyłam, jak Prowincja Poznańska do Jubileuszu się przygotowywała

Bardzo Wam dziękuję, że ten czas tak intensywnie przeżywałyście

I przez 9-miesięczną nowennę ducha odnawiałyście

Życzę, by wszystkie te modlitwy i podejmowane działania

Zaowocowały pełną świadomością swojego powołania

I w kolejne stulecie idźcie z całkowitą pewnością

Że Bóg jest przebaczającym Ojcem i spogląda na Was z miłością.

 

Drogie Córki, z wielką troską i miłością myślę o całym Zgromadzeniu

I wszystkie jego sprawy polecam Bogu, w Trójcy Jedynemu

Prowadziłam Zgromadzenie przez czas długi

I znam dobrze trudy przełożeńskiej posługi

Wiem, jak wiele Matka Generalna i Zarząd siły potrzebują

I słusznie wsparcia ze strony wszystkich Sióstr oczekują

Powtarzam Wam, że modlitwa jest najcenniejszym balsamem docierającym do tronu Boga

A modlitwa różańcowa jest memu sercu szczególnie droga

Cieszę się, że Prowincja Poznańska w czasie, gdy Jubileusz świętuje

Tak piękny dar dla dobra całego Zgromadzenia ofiaruje

Oto „Księga modlitwy różańcowej” dziś blaskiem nieba jaśnieje

A żar modlitwy z Poznania na całe Zgromadzenie promienieje

W tej Księdze imiona wszystkich Sióstr Prowincji są spisane

A przy imionach odpowiednie dni przyporządkowane

Od 1 listopada każdego kolejnego dnia

Jedna Siostra konkretny dzień wyznaczony ma

Tego dnia Siostra z wiarą i z serca pobożnego

Odmówi jedną część różańca świętego

Za władze Zgromadzenia modlitwę ofiaruje

Prosząc o wszelkie łaski, których Matka Generalna i Zarząd potrzebuje

206 Sióstr liczy Prowincja cała

Więc przez tyle dni modlitwa ta będzie trwała

 

Siostro Kamilo, Córko moja droga

Jesteś Przełożoną Prowincji z woli Najwyższego Boga

Bądź zawsze pewna mojego wsparcia i bliskości

Życzę Ci nieznużonej matczynej miłości

Bo Prowincją kierować to trudne zadanie

Wie o tym dobrze każdy, kto na jej czele stanie

Lesz Siostro Kamilo, sama nie zostałaś

Od Boga łaskę ogromną otrzymałaś

Dał Ci ludzi, którzy Cię wspierają

Dał szeregi Sióstr, które modlitwą otaczają

W każdej chwili On, Ojciec kochany

O wszystkie sprawy Twoje jest zatroskany

Ramieniem ogarnia, przytula serdecznie

Po zawiłych drogach prowadzi bezpiecznie

On z wielką miłością czuwa nieustannie

I każdą Twoją chwilę planuje starannie

Oglądając się wstecz, w czas bliski i daleki

Dostrzegasz jak wielka jest moc Jego opieki

Jego Opatrzność towarzyszy Ci stale

Gdy swą posługę pełnisz wytrwale

 

Dziś wielkie święto i wielka radość jest w niebie

W tym dniu szczególnym dar niezwykły przynoszę dla Ciebie

Ten dar jest związany z historią, co przed laty się działa

Lecz dla duchowego wzrostu Prowincji wielkie znaczenie miała

Historii ta, wcale nie tak daleka

Jest historią miłości Boga i człowieka

Przed laty Mistrzyni Stylita Krzyż mosiężny miała

Był Jej szczególnie drogi i bardzo Go ukochała

Przed tym Krzyżem często się modliła

Na Ukrzyżowanego wzrok pełen miłości wznosiła

Stąd czule patrzył na Nią Nauczyciel Boski

Do Niego zanosiła wszystkie swoje troski

Tu zawsze o Jego wolę pytała

Tu siły i pokrzepienie znajdowała

Jemu powierzała smutki i radości

W przebitym Sercu odkrywała źródło miłości

Z tego Krzyża moc do swej posługi czerpała

W nim natchnienie do pracy formacyjnej znajdowała

 

Po wszystkie swoje dni Krzyż ten szczególną czcią otaczała

W ostatniej godzinie ściskała Go mocno, gdy świat ten opuszczała

Lecz nim wieczności przekroczyła progi

Prosiła, by Krzyż tak Jej drogi

Mistrzyni Elżbiecie był podarowany

Tak kolejnemu pokoleniu został przekazany

Jej także Krzyż ten był szczególnie miły

Był codzienną szkołą miłości i źródłem siły

I Ona także zanim skonał

Krzyż kolejnemu pokoleniu ofiarować chciała

Gdy kończyła ziemskie pielgrzymowanie

Zadbała o Krzyża przekazanie

Prosiła, by po Jej śmierci Mistrzyni Emilia Go otrzymała

By Ona także z niego moc i natchnienie czerpała

Tak trafił do obecnej Mistrzyni

Która tak jak Jej poprzedniczki czyni

 

W tej pięknej historii, pisanej przez Ducha Świętego

Dostrzegamy kochającą rękę Ojca Niebieskiego

On Siostrom Mistrzyniom Krzyż mosiężny podarował

A dla Sióstr Prowincjalnych nowy znak swej Opatrzności przygotował

W Dniu Jubileuszu On wielkie dzieło czyni

Dla Ciebie, Siostro Kamilo i każdej Twojej następczyni

Bóg chciał, by każda Przełożona Prowincji widoczny znak Jego opieki miała

By z Niego czerpała siły i Nim się umacniała

 

Siostro Kamilo, podarować Ci pragnę Krzyż – szczególny, wyjątkowy

Bardzo stary – tworzony przez lata, a jednak nowy

Wykonany z obrączek zmarłych Sióstr, co są znakiem wierności

Stopionych razem tak silnie, jak silna jest więź miłości

 

To Krzyż dziękczynny, Krzyż dziękczynienia

Za 100 lat Prowincji istnienia

Przez niego na ziemię przebijają nieba blaski

Przez niego niech Bóg użyczy swej łaski

Przez moc tego Krzyża Jubileuszowego

Spływa błogosławieństwo Boga Najwyższego

Niech ono całą Prowincję ogrania

A Chrystus każdą Siostrę do Serca przygarnia

 

Niech szczególnie obdarza swoimi łaskami

Tę, która ma pieczę nad wszystkimi Siostrami

Siostrę Kamilę i Jej następczynie niech otoczy błogosławieństwo nieba

Którego każdej Przełożonej Prowincji tak bardzo potrzeba

 

W codziennej elżbietańskiej posłudze niech ten Krzyż mocy dodaje

I ostoją w czasach ucisku Kościoła się staje

We wszystkich trudnych chwilach i momentach ciemności

Niech będzie źródłem siły i znakiem Bożej obecności

On jest symbolem, który głośno woła

Że Bóg nigdy nie opuszcza swojego Kościoła

Zgromadzenie jest zawsze związane z Papieżem – Widzialną Głową Kościoła Powszechnego

Więc i w tym wielkim dziele Siostry prosiły o błogosławieństwo Jego

Piotr naszych czasów, co Chrystusa na ziemi zastępuje

Papież Franciszek, który łodzią Kościoła odważnie kieruje

W Bazylice św. Piotra, w samym serce Miasta Wiecznego

Pobłogosławił ten Krzyż 7 lipca roku Pańskiego 2013

 

Dla każdej Siostry Prowincjalnej, co łodzią Prowincji steruje

Niech Krzyż ten będzie gwiazdą, co drogę wskazuje

I jak kotwica nadziei na wzburzonym oceanie

Znakiem całkowitego zawierzenia Bogu się stanie

 

W tym znaku ufnie w dłonie Boga składamy

Czasy obecne i dni, których jeszcze nie znamy

I wierzymy, że łódź Prowincji po wzburzonych falach poprowadzi bezpiecznie

Do portu, gdzie słońce Jego miłości świeci wiecznie

PRZEKAZANIE KRZYŻA

Drogie Córki, do zobaczenia na progu wieczności

Z zapewnieniem moje wiernej, matczynej miłości

Wszystkie polecam i zamykam w Sercu Boga

To Kochające Serce to nasza wieczna nagroda

s. M. Małgorzata Kobierska