Pielgrzymka na kanonizację bł. Jana Pawła II

Z wiarą w sercach i gorącą modlitwą na ustach, 23 kwietnia nad ranem po Eucharystii sprawowanej w kaplicy Domu Prowincjalnego, wyruszyliśmy w stronę Rzymu. Naszą radosną, pielgrzymkową wspólnotę stanowiły siostry z różnych zgromadzeń i ludzie świeccy, wszyscy pod czujną duchową opieką o. Franciszka Chodkowskiego i kl. Dawida Bendowskiego.

kanonizacja Jana Pawła II i Jana XXIII

Cel to kanonizacja dwóch świętych Papieży, ale ten wyjazd to także spotkanie z innymi wielkimi świętymi. Wędrowanie śladami św. Franciszka zaprowadziło nas na Górę Alwernię i do Asyżu, gdzie klęknęliśmy przy grobie św. Franciszka i św. Klary, modliliśmy się w kościółku św. Damiana i Porcjunkuli.  Kolejne miejsca na „franciszkańskim szlaku” to Rivotorto, Grecio, Lawerna.

La Verna – miejsce otrzymania stygmatów


Asyż – miejsce życia i działalności św. Franciszka. 

Rivotorto – miejsce powstania pierwszej wspólnoty franciszkańskiej

Poggio Bustone – miejsce rozesłania pierwszych braci, by głosili Pokój i Dobro

Greccio – pierwszy żłóbek wykonany przez św. Franciszka.

W sobotę wieczorem przybyliśmy do Rzymu. Nocne czuwanie i Msza Święta kanonizacyjna to przeżycia, które trudno opisać. Plac św. Piotra i przylegające do niego ulice, wypełnione były szczelnie wielotysięcznym tłumem pielgrzymów z różnych krajów świata, wśród których Polacy stanowili najliczniejszą grupę. W tych dniach Rzym był biało – czerwony, Rzym był „polski”.

Wspólna modlitwa, wspólnie przeżywana radość, a w tym wszystkim „bohaterowie” tego wydarzenia - Jan Paweł II i Jan XXIII, tak bardzo bliscy, ogarniający ojcowskim spojrzeniem każdego z nas.

Poniedziałkowa Msza Święta na Placu św. Piotra przepełniona była radością i entuzjazmem. Było to wielkie dziękczynienie Bogu za dar Papieża Polaka. Dla wszystkich sióstr elżbietanek ważnym wydarzeniem była wizyta w Domu Generalnym i wspólne, bardzo ciepłe, siostrzane spotkanie.

Wieczór był dla naszej pielgrzymkowej wspólnoty radosnym czasem uwielbienia Boga i świętowania kanonizacji naszego Rodaka, przy muzyce i śpiewie.

Droga powrotna to spotkanie z innym wielkim święty, bardzo czczonym w naszej Ojczyźnie, św. Antonim. Przepiękna Bazylika w Padwie, posiadająca liczne polskie akcenty, w tych dniach wypełniona była pielgrzymami z Polski. Wspólna Msza Święta po polsku, przy grobie św. Antoniego była wzruszającym przeżyciem.

 

s.M.Małgorzta Kobierska